+ A - تاریخ ۲۸ آبان ۱۳۹۴ - ۱۶:۵۷ کد مطلب: 136102
نسخه مناسب چاپچاپ ارسال به دوست
سیدفرهاد سجادی
شلیک به زندگی مدرن
شلیک به زندگی مدرن

 

14 نوامبر 2015 شهر آرام است، ده‌ها هزار پاریسی و توریست خارجی به سبک زندگی غربی در یک شب تعطیل پاییزی، سرگرم شادی و گذران اوقات فراغت هستند. جماعتی که غرق در هیجان بازی «فوتبال» فرانسه و آلمان در استادیوم، زنان و مردانی که در کلوپ‌ها، رستوران‌ها و در کنار خانواده مشغول گوش دادن به«موسیقی»، صرف«غذا» و... هستند به ناگاه ناقوس وحشت و ترور با صدای چند انفجار و به خاک و خون کشیده شدن صدها انسان بی‌گناه و معمولی، زندگی توام با آرامش پاریسی را به جهنم و مرگ تبدیل می‌کند. صدای ناآشنا برای پاریس‌نشـــینان سال‌هاست که موسیقی متن هر روزه مردم مظلوم و بی‌گناه سوریه، لبنان، عراق و افغانستان است.
 صدای گلوله، انفجار و بمباران تنها آهنگ شبانه‌روزی مردمان فراموش‌شده این قطعه از جهان است که گوش عالمیان کر بود از شنیدن و چشمان‌شان کور از دیدن! بگذریم. اگرچه ریشه‌ها و علل تروریسم بین‌المللی سلفی- عربی معطوف به رویکرد اقتصاد دوگانه‌انگاری برخی قدرت‌های غربی- عربی در تقسیم خطرناک رادیکالیسم و تروریسم به دو مقوله «رادیکالیسم خوب» و «رادیکالیسم بد» است؛ اما از نگاهی عمیق و تاریخی باید گفت داعش و گروه‌های تکفیری فرصت و فضایی است برای شورش «حاشیه»‌راندگان علیه «متن»؛ یعنی انسان‌ها، گروه‌ها و جوامع طردشده و آسیب‌دیده و البته به خشم‌آمده از سلطه سرمایه‌داری که جهان را به دو گروه شمال (داراها) و جنوب (ندارها) تقسیم کرده است. حمله داعش به پاریس، انتقام سخت و البته غیرانسانی- غیردینی طردشدگان مدرنیته و مدرنیزاسیون از غرب است؛ حمله‌ای به سبک زندگی مدرن و غربی است. داعش نیروی هیچ‌انگاری، سلبی و ویرانگر است که برآمده از هویت غیریت‌سازی تمدن صنعتی غربی است. خاستگاه اجتماعی گروندگان به داعش و گروه‌های تروریستی، جوانان پاریسی- اروپایی هستند که به باورشان غرب همه‌چیزشان را نابود کرده است و امیدی به آینده ندارند. شهروندان درجه‌چندمی که حتی از حقوق اولیه زندگی نیز محرومند؛ حمله به پاریس، حمله به نماد و سمبل زندگی غربی است. سرمایه‌داری امروز غربی با بحران‌های متعددی ازجمله شکاف‌های اجتماعی که محصول نابرابری‌های اقتصادی، سیاسی و فرهنگی است مواجه است و هرچه این شکاف‌ها و نابرابری‌ها عمیق‌تر باشد واکنش‌ها رادیکال‌تر و خشن‌تر خواهد بود. دولت‌های غربی باید بدانند که خشونت با خشونت از بین نمی‌رود. این منطق تاریخ است و این حمله از بیرون بر تمدن غربی نیست، بلکه شورش خشم‌آلود و خونین درونی (شهروندان درجه چندم) علیه متن زندگی غربی است به قول معروف؛
چون نیک نظر کرد پر خویش در آن دید
گفتا ز که نالیم از ماست که بر ماست

نظر ها
افزودن جدید
نوشتن نظر
نام:
ایمیل:
 
عنوان:
 
کد آنتی اسپم نمایش داده شده در عکس را وارد کنید.
 
  • آخرین خبرها
  • پربیننده‌ها
0.171