+ A - تاریخ ۲۵ خرداد ۱۳۹۵ - ۰۱:۵۴ کد مطلب: 151631
نسخه مناسب چاپچاپ ارسال به دوست
گفت‌وگو با محسن کیایی بازیگر فیلم «بارکد»
با بازی خوب رادان دیده شدم
با بازی خوب رادان دیده شدم

فرهیختگان آنلاین: فیلم «بارکد» جزء آثار خوش‌ساخت جشنواره فیلم فجر پارسال بود که در ادامه روند سینمایی مصطفی کیایی، سعی‌شده معضلات اجتماعی با رنگ و لعابی کمیک ارائه شود.

 از شوخی با انواع و اقسام فیلم‌ها و تابوهای اجتماعی گرفته تا شخصیت‌پردازی مبتنی‌بر بلاهت آدم‌ها که تماشای آن را به‌عنوان یک فیلم سرگرم‌کننده دلپذیر می‌کند. میلاد (با بازی محسن کیایی) و حامد (با بازی بهرام رادان) دو دوستی هستند که از دو جوان آس‌وپاس و ساده‌لوح به دو فرد خلافکار تبدیل می‌شوند و در این راستا تقابل آن‌ها به‌عنوان دو کاراکتر با شمایل «احمق و احمق‌تر» مهم‌ترین جذابیت فیلم را رقم می‌زند. در زمان جشنواره خیلی‌ها بازی محسن کیایی را یکی از برگ برنده‌های فیلم می‌دانستند که توانسته نقشی سخت و پیچیده را به‌خوبی و روشنی پرورش دهد و به کمک متن و کارگردانی مهندسی‌شده، سهم مهمی در ارتباط با مخاطب در اکران عمومی داشته باشد. او در فیلم‌های سینمایی «ضد گلوله»، «خط ویژه»، «عصر یخبندان»، «نقطه کور» و... بازی کرده و در تلویزیون نیز سریال «پرده‌نشین» آخرین کار او بود که پارسال از تلویزیون پخش شد و امسال هم پخش می‌شود. چند روزی است که «بارکد» اکران شده، اتفاقا فروش بسیار خوبی هم داشته و یکی دو شب را به سانس اضافه رسانده است. به همین بهانه، روایت او را از بازی در آن می‌خوانید.


شیمی رابطه شما با بهرام رادان در «بارکد» خیلی خوب شکل‌گرفته و مکمل مناسبی برای بازی یکدیگر هستید و در نتیجه تقابل میان دو جوان خلافکار را باورپذیر ارائه کرده‌اید. چه تمریناتی برای رسیدن به این ترکیب جذاب داشتید؟ چقدر از این جزئیات در فیلمنامه آمده بود؟
کاراکتر من بدون کاراکتری که بهرام رادان بازی می‌کرد، اصلا جذاب نمی‌شد و به همین خاطر بازی خوب رادان باعث شد که بازی من هم دیده شود. این‌ها در کنار یکدیگر معنا پیدا می‌کند. دو خصوصیت مهم این دو رفیق یعنی جدیت در کنار احمقانه بودن. در تاریخ سینما نمونه‌های مختلفی از این زوج‌های کمدی داشته‌ایم.
از لورل و هاردی گرفته تا دیگران در کنار هم و در تکمیل رفتار یکدیگر یک کلیت منسجم را تشکیل می‌دهند. نقش خیلی خاصی بود. زیاد دنبال مابه‌ازای بیرونی برای کاراکتر نمی‌گردم. ترجیح می‌دهم که خوب ببینم و آگاهانه و ناآگاهانه از حافظه و برداشت‌های مختلفم در زندگی روزمره استفاده می‌کنم. خود فیلمنامه هم جزئیات بسیار زیادی داشت که کمک می‌کرد ابعاد پنهان نقش را
پیدا کنیم.

تاثیر چهره‌پردازی و طراحی لباس برای باورپذیری رفتار کاراکترها چگونه بود؟ به‌خصوص با مدل مو و و ماسک و خالکوبی‌ها که کنجکاوی و اشتیاق لازم را برای مخاطب بیش از سایر مولفه‌ها فراهم می‌کند.
تاثیر خیلی زیادی داشت. چه در مرحله نوشتن فیلمنامه و چه هنگام فیلمبرداری قرار بر این بود که از این عناصر ظاهری کاراکترها در خدمت تبیین درون‌مایه و فضاسازی فیلم استفاده شود. روایت اصلی فیلم براساس داستانی است که بهرام رادان برای رضا کیانیان تعریف می‌کند، پس از زاویه‌دید کاراکتر رادان است و کمی دست‌مان بازتر بود که شیطنت کنیم و کاراکترها را به سمت کاریکاتوری‌شدن سوق دهیم. در کل به کمک طراحی رنگ لباس، نوشته‌های روی لباس، مدل گریم، خالکوبی‌ها و... سعی کردیم آشنایی‌زدایی از برخی کلیشه‌ها صورت گیرد. مثلا پلیسی که پژمان بازغی نقشش را بازی می‌کند هیچ شباهتی به پلیس‌ها در سریال‌ها و فیلم‌های دیگر ندارد. این‌ها چون از ذهنیت حامد بود، معنا پیدا می‌کند و سعی کردیم در کمدی موقعیت این دو رفیق، این عناصر را برجسته کنیم.

مـیــلاد در «بارکــد» پررنگ‌ترین نقشی است که تاکنون در سینما بازی کرده‌اید. جالب اینکه برای عصر یخبندان کاندیدای جایزه شدید اما برای بارکد نه. درصورتی که خیلی از منتقدان بازی شما را مستحق کاندیدا شدن می‌دانستند. نظرتان درباره دیده‌نشدن فیلم در جشنواره فجر چیست؟ چقدر تفاوت قائلید میان بازی در نقش اصلی و فرعی؟
فیلمنامه بارکد یکی از سخت‌ترین متن‌ها بود. روایت کمدی هجوآمیز، با ساختاری تودرتو و به‌طور برعکس از پایان به آغاز، کمتر در ایران سابقه داشته است. متاسفانه در جشنواره فجر وقتی تصمیم بگیرند که فیلمی را نبینند به‌طور کامل آن را کنار می‌گذارند. مثلا نگاه کنید به فرم بصری فیلم از فیلمبرداری و طراحی صحنه و لباس گرفته تا لوکیشن‌های متنوع که یکی از پرلوکیشن‌ترین فیلم‌های سینمای ایران است. ما از جنوبی‌ترین جای تهران شروع کردیم تا شمالی‌ترین مکان و این‌ها همه زحمات زیادی می‌طلبید، به‌خصوص کارگردانی این فضاها اما این زحمات با بی‌مهری داوران دیده نشد. درباره تفاوت نقش اصلی و فرعی، شاید شعار باشد اما برای من اندازه نقش مهم نیست. مثلا در فیلم نقطه کور هم نقش فرعی داشتم یا در کارهای قبلی که با مصطفی کار کردم. اینکه حتما نقش اصلی باشم برای من اهمیت ندارد. بیشتر برای من مهم است که در طول درام و در کارنامه من چه کارکردی خواهد داشت. اولویتم این است که حتی کوچک‌ترین نقش‌ها را متقاعدکننده بازی کنم.

به خاطر اینکه از مرحله نگارش فیلمنامه تا مراحل نهایی در جریان کارهای برادرتان هستید، جایگاه بارکد را در کارنامه مصطفی کیایی چطور ارزیابی می‌کنید؟
شخصا بارکد را خیلی دوست دارم. ریسک خیلی زیادی می‌طلبید ساخت چنین فیلمی آن هم در سینمای ایران که زیاد تنوع ژانر در آن جایگاهی ندارد. اصلا نمونه کمدی مثل بارکد در سینمای ما کمتر شده است. شاید شبیه ریسکی که قبلا محمدرضا هنرمند با فیلم مومیایی 3 ارائه کرد ویکی از بهترین فیلمهای کمدی را ساخت. یک‌جور بلاهت در کاراکترها بود که نگران بودیم در کنار به هم‌ریختگی زمان چطور باید با مخاطب ارتباط برقرار کند که خوشبختانه با اینکه چند دقیقه اول ممکن است لحظات جدی داشته باشد، تجربه تماشای فیلم در جشنواره و در همین چند روز اکران عمومی ثابت کرد که وقتی مخاطب با دو کاراکتر حامد و میلاد آشنا می‌شود، دیگر مشتاقانه تا پایان فیلم همراه و همدل است. بارکد جزء سخت‌ترین کارهای ما بود. خودم عصر یخبندان و بارکد را بیشتر از بقیه دوست دارم و به نظرم مصطفی روند صعودی را در کارنامه‌اش طی می‌کند.

به موفقیت تجاری بارکد خوش‌بین هستید؟ آن‌هم در سالی که اکران موفق نوروز، امیدها را برای آشتی بیشتر مخاطب با سالن سینما زنده کرده است.
اگر شرایط برابری برای اکران فیلم‌ها فراهم شود، خیلی امیدوارم که مورد استقبال مخاطب قرار گیرد. فیلم‌های مصطفی کیایی ثابت کرده که به قصد ارتباط با مخاطب ساخته شده و همیشه جزء پرمخاطب‌ترین فیلم‌ها بوده. در شرایط برابر از تعداد سینما گرفته تا تبلیغات به نظرم اتفاق خیلی خوبی خواهد افتاد.
در چند روز اول اکران عمومی که خیلی خوب بود و حتی در هفت سینما به سانس‌های فوق‌العاده رسید. اگر تماشاگر راضی باشد، بهترین تبلیغ می‌تواند باشد که فیلم ما را به‌طور شفاهی به دیگران توصیه کند. در کل به موفقیت بارکد خیلی خوش‌بین هستم.

نویسنده : محسن جعفری راد

نظر ها
افزودن جدید
نوشتن نظر
نام:
ایمیل:
 
عنوان:
 
کد آنتی اسپم نمایش داده شده در عکس را وارد کنید.
 
  • آخرین خبرها
  • پربیننده‌ها
0.3956