+ A - تاریخ ۲۵ خرداد ۱۳۹۵ - ۰۲:۴۸ کد مطلب: 151637
نسخه مناسب چاپچاپ ارسال به دوست
گفت‌و‌گو با مسعود بهبهانی‌نیا، مهدی صباغ‌زاده و مسعود نوابی به بهانه انتصاب و بازگشت مدیران قبلی به سازمان صداوسیما
عقبگرد یا بازگشت به دوره طلایی؟
عقبگرد یا بازگشت به دوره طلایی؟

فرهیختگان آنلاین: سازمان صداوسیما پس از انتصاب علی عسگری به مدیریت این سازمان، در ماه‌های اخیر دچار تغییرات مدیریتی شده است. با بازگشت مرتضی میرباقری بعد از 6 سال به معاونت سیما، مدیران دوران قبلی ریاست او نیز به جایگاه‌شان برگردانده شده‌اند.

 ازجمله این مدیران باید به علی‌اصغر پورمحمدی، مدیر شبکه سوم سیما، علیرضا برازش، مدیر شبکه اول و مهدی مجتهد مدیر شبکه آی‌فیلم اشاره کرد. به‌موازات تغییر و تحولات در معاونت سیما، معاونت برون‌مرزی نیز دچار تغییر و تحول شد و در تازه‌ترین انتصاب‌ها دیروز مدیر شبکه آی‌فیلم نیز عوض شد و با حکم محمد اخگری، معاون برون‌مرزی، محمدرضا حاتمی جای خود را به مهدی مجتهد داد. گرچه علی عسگری روز معارفه‌اش گفته بود که عجله‌ای برای تغییر و تحولات ندارد، اما در زمانی کوتاه اغلب مدیرانش تغییر کردند و جابه‌جا شدند. از جابه‌جایی‌ها و تغییر مدیریت در دوره سرافراز به‌عنوان پاشنه آشیل او نام می‌بردند، منتها از همین اتفاق هم‌اکنون به‌عنوان امر مثبتی یاد می‌شود. حالا جای این پرسش باقی است که با همه تغییرات مدیریتی در سازمان سیما، آیا می‌توانیم امیدوار به بازگشت اعتماد مخاطبان به تلویزیون ایران باشیم؟ آن هم در شرایطی که با حجم گسترده و موثر شبکه‌های ماهواره‌ای فارسی‌زبان و فضای مجازی روبه‌رو هستیم. آنچه تاکنون قابل‌رویت و رصد بوده، حاکی از تغییرات محسوس در خط‌مشی و برنامه‌های تلویزیون ایران نیست. مسلم است که در حوزه نمایشی و برنامه‌های تولیدی و ترکیبی باید چشم به راه تولیدات جدید باشیم، اما در حوزه خبر و برنامه‌های زنده، شبکه‌های تلویزیونی همان رویکرد قدیمی خود را دنبال می‌کنند. در این مورد که آیا مدیران جدید تلویزیون در حوزه برنامه‌های نمایشی می‌توانند اتفاق جدیدی را رقم بزنند، با مهدی صباغ‌زاده و مسعود نوابی از کارگردانان باسابقه و باتجربه سینما و تلویزیون و مسعود بهبهانی‌نیا یکی از فیلمنامه‌نویسان پرکار تلویزیون به گفت‌وگو نشسته‌ایم. مجموعه‌های «دردسرهای والدین»، «مسافر زمانه» و «آهوی ماه نهم» از کارهای مسعود نوابی است که در زمان پخش مورد توجه مخاطبان تلویزیونی قرار گرفته‌اند. نوابی، صباغ‌زاده و بهبهانی‌نیا هر سه معتقدند برنامه‌ریزی، پرهیز از جناح‌بندی‌های سیاسی، عدالت در تقسیم بودجه و فیلمنامه‌های خوب و به‌روز می‌تواند باز هم منجر به تولید برنامه‌های نمایشی خوب شود. آنچه می‌خوانید گفتار این سه نفر در تحلیل تغییر و تحولات مدیریتی و پیش‌بینی‌شان از آینده برنامه‌های تلویزیونی است.

    مهدی صباغ‌زاده: به سمت تولیدات ارزان حرکت کنیم

مهدی صباغ‌زاده در کارنامه خود فیلم‌هایی همچون «خانه خلوت» و «آفتاب‌نشین‌ها» را در سینما دارد و در تلویزیون جدای از تولید چند تله‌فیلم، مجموعه‌هایی همچون «اولین انتخاب» و «دزدان مادربزرگ» را کارگردانی کرده که در زمان پخش نیز با استقبال مخاطبان روبه‌رو شده است.

آیا با بازگشت مدیران شبکه‌ها می‌توانیم امیدوار باشیم که تولیدات تلویزیون دوباره به سمتی برود که بتواند با شبکه‌های ماهواره‌ای فارسی‌زبان که این روزها مخاطبان تلویزیون ایران را جذب کرده است، رقابت کند؟
امیدوارم با سابقه‌ای که مدیری مانند علی‌اصغر پورمحمدی در تولید برنامه‌های خوب و مخاطب‌پسند شبکه سه دارد، در این دوره هم با همان شرایط و موقعیت شبکه سه را به همان موقعیت قبلی‌اش برسانند، سریال‌های جذاب و خوبی را تولید و از کارگردان‌های با تجربه دعوت کنند تا فعالیت‌شان را آغاز کنند. البته لازمه این اتفاق این است که بودجه لازم را در اختیار تلویزیون قرار دهند تا با دست باز حرکت کند.
یعنی فقط الان مشکل بودجه است؟
جدای از مساله بودجه، باید سعی کنند از رانت‌خواری و باند‌های مافیایی جلوگیری کنند و اجازه دهند بودجه تلویزیون صرف تولیدات باارزش و خوب و ارزان شود.
منظورتان از تولیدات ارزان چیست؟
اگر قرار باشد سرمایه‌هایی که به تلویزیون می‌آید، صرف یک سریال حجیم بی‌سرو‌ته شود، باز هم تلویزیون همان سرنوشتی را خواهد داشت که الان دارد. با توجه به حضور مجموعه نیروی انسانی و مدیرانی که درحال حاضر مسئولیتی را برعهده می‌گیرند، انتظار می‌رود برنامه‌ریزی خوبی کنند. به‌خصوص مسئولان جدید باید به سینما توجه بیشتری کنند و اجازه دهند تیزرهای تبلیغاتی در حد بسیار خوب پخش شود، نه اینکه ترجیح دهند برای حذف رقیب، به شکایت از تهیه‌کنندگانی مشغول شوند که تبلیغ فیلم‌های‌شان از ماهواره پخش می‌شود. اینها همه باعث می‌شود خلاف‌هایی صورت نگیرد و تلویزیون هم جذابیت بیشتری داشته باشد. چه اشکال دارد که تولیدات ملی را حمایت کند؟ مشکل بودجه در صداوسیما بوده و هست ولی ولخرجی‌های برون‌گروهی باعث بدهکاری خود شبکه به تولیدات می‌شود. اگر این بودجه از روی عدالت و حساب و کتاب درستی انجام شود و تولیدات خوب و ارزانی را داشته باشند، بیکاری هم از سینما دور می‌شود. سیما‌فیلم یک زمانی نود‌دقیقه‌ای تولید می‌کرد، کارهایی که در سینما نمی‌توانستند تولید کنند.
پروژه تولید تله‌فیلم که شکست‌خورده بود.
به هرحال یک شغل برای فیلمسازان ایجاد می‌کرد. هرچه ما سینما و تلویزیون را جذاب‌تر کنیم، مردم هم تولیدات ایرانی را به تولیدات خارجی ترجیح می‌دهند.
شما درمورد موفقیت‌های پورمحمدی در دوره ریاستش بر شبکه سوم سیما صحبت می‌کنید، درصورتی که پورمحمدی در دو سال ریاست سرافراز معاونت سیما را برعهده داشت ولی هیچ کار خاصی انجام نداد.
حتما مدیرعامل فرد دیگری بوده و شبکه در اختیار دیگران و حتما آنها هم دستور می‌دادند. اگر پورمحمدی را مانند دوران ضرغامی آزاد بگذارند، مطمئنا مدیر توانمندی است. مثلا اگر پورمحمدی از فیلمنامه‌نویسان جوان بخواهد که با او همکاری کنند و فیلمنامه‌های خانوادگی و ملودرام و پرتنشی بنویسند و تولید کنند، اتفاق‌های خوبی می‌افتد. به شرطی که بودجه را محدود به گروهی خاص نکنند، بلکه با ارزان‌سازی تصمیم‌های معقول‌تری بگیرند، نه این بودجه‌های 30، 40 میلیاردی که برای اثری خرج می‌شود که در انبار‌های تلویزیون می‌خوابد. در آن صورت تلویزیون ایران حتما می‌تواند با شبکه‌های ماهواره‌ای رقابت کند.

    مسعود بهبهانی‌نیا: فقر مدیریتی و نگاه غلط به رسانه

مسعود بهبهانی‌نیا فیلمنامه‌هایی همچون «خاک سرخ»، «نرگس»، «مادرانه» و «کیمیا» را در کارنامه خود در فیلمنامه‌نویسی برای تلویزیون دارد و در دوره‌های مدیران مختلف تلویزیون، کارهای پرمخاطبی را نوشته است.

شما تجربه فیلمنامه‌نویسی برای اغلب دوره‌های تلویزیون داشته‌اید که از اتفاق کارهای‌تان هم مخاطب‌پسند بوده است. چه فرقی است بین مدیرانی که الان و سابق انتخاب شده‌اند؟
مدیرانی که الان انتخاب شده‌اند، سابقه خوبی دارند. آثاری که در دوران مدیریت‌شان تولید شده، هنوز در یاد و خاطره بینندگان است. تعامل‌شان با هنرمندان خیلی خوب بوده است. اعتمادی که به هنرمندان داشتند، مدیران دوره سرافراز نداشتند. اعتماد به آدم‌ها در دوره قبل روبه کاهش اما نظارت‌ها و دخالت‌ها روبه افزایش بود. حتی در جزئی‌ترین مسائل دوستان نظر می‌دادند. مرتبا برای یک کار باید جوابگوی آدم‌های متعدد در رده‌های مختلف می‌بودیم. اما مدیران قبلی با سابقه مثبتی که از خود به جای گذاشته‌اند، این امیدواری را ایجاد می‌کنند که حداقل به سطح کیفی سابق برگردیم و آن اعتماد‌ها و گستره تولید دوباره شکل بگیرد. البته نباید فراموش کرد عنصر مالی یکی از ابزار‌ها و فاکتورهای مهم مدیر است. مدیر بدون بودجه مانند رستم بدون رخش و شمشیر است.
قبول کنیم ضرورت رسانه امروز فرق کرده با سال‌هایی که مثلا علیرضا برازش مدیر شبکه بوده است. شبکه‌های ماهواره‌ای ما را مورد هجمه قرار داده‌اند و فضای مجازی نیز به‌شدت روبه گسترش است.
چه مدیران سابق و چه دوستانی که درحال حاضر مدیریت را برعهده گرفته‌اند، خیلی تحلیل درستی از شرایط ندارند. برای همین هنوز با همان نگاه سابق درصدد جلب مخاطب هستند. گاهی هم متوجه ریزش مخاطب می‌شوند، اما ظاهرا هیچ دغدغه‌ای ندارند. مثلا رفتن به سمت برنامه‌های ترکیبی و مجری‌محور و میهمان‌محور و آشپزی، نشان‌دهنده فقر مدیریتی و نگاه غلط به رسانه است و واقعا جای نگرانی دارد اگر ابزار‌های جدید را نشناسیم و به خوبی از آنها استفاده نکنیم و نگاه‌مان را تغییر ندهیم. در شرایطی هستیم که باید فضا را برای حضور هنرمندان بازتر کنیم. در این صورت است که می‌توان به مقابله با جنگ نرم و مقابله با فرهنگ‌هایی که به ما تحمیل می‌شود، برویم وگرنه دست بسته جلو رفتن و تنگ‌ترشدن محدوده سوژه‌های ما و افزایش خط‌قرمزها، و یادی کنیم از دهه هفتاد و هشتاد به‌عنوان دوران طلایی؛ یعنی عقب‌گرد و این اصلا خوشایند نیست.
انتصاب دوباره میرباقری در معاونت سیما و بازگرداندن مدیران سابق را چطور ارزیابی می‌کنید؟
در دوره معاونت مرتضی میرباقری سه سریال «نرگس»، «ترانه مادری»  و «فاصله‌ها» را داشتم. اساسا ایشان نگاه متفاوتی دارند و این امیدواری در من وجود دارد که بتوانیم با هماهنگی این دوستان کارهای بهتری ارائه دهیم. یکی، دو سالی که علی دارابی به‌جای ایشان به معاونت سیما رفته بود، صدا و سیما جناحی شده بود. وقتی این اختلافات و مسائل سیاسی با رسانه قاطی شود، آسیب‌هایی هم می‌زند. در ابتدای آمدن پورمحمدی در سمت معاونت سیما شایعاتی بود که با سرافراز مشکلاتی دارند. مثلا می‌گفتند در فیلم و سریال مدیر مستقیم پورمحمدی، احمدرضا تخشید بود. تخشید که زمانی مدیرگروه سریال شبکه سه در دوره مدیریت پورمحمدی بود، مدیریت اداره نمایش را به عهده داشت؛ یعنی بالاترین سمتی که در سازمان در مقوله سریال‌سازی بود. البته برای تخشید هم آنقدر تنگنا و فشار وجود داشت که گذاشت و رفت. اینها نشان نمی‌دهد که مدیران به کار اصلی خودشان مشغول نبودند، بلکه سرگرم دعواها و چیزهای دیگر بودند و تلاش هم می‌کردند این دعواها بیرون نزند، ولی ما احساس می‌کردیم که اختلاف‌نظرهاست و کسی به فکر رسانه و مردم نیست. نتیجه‌اش هم تلفات زیادی را به وجود آورد.

    مسعود نوابی: سازمان تعطیل است

سریال «دردسرهای والدین» یکی از خاطره‌های خوش مخاطبان تلویزیون ایران در دهه‌های گذشته است. سریالی که گفته می‌شود مهران مدیری برای بازی در آن دستمزد هم نگرفته بود تا بتواند با کارگردان آن تجربه بودن در یک ملودرام را به دست بیاورد.

آیا بازگرداندن مدیران سابق به سازمان صدا و سیما جای امیدواری را برای مخاطب و هنرمندان ایجاد می‌کند؟
بزرگ‌ترین مشکل تلویزیون بی‌پولی است. تلویزیون با 130‌میلیارد تومان بدهی چه کار می‌خواهد بکند؟ وقتی پول نیست بهترین آدم‌ها هم بیایند مدیر شوند، کاری نمی‌توانند انجام دهند. حتی اگر با همین وضعیت تلویزیون را دست کانون کارگردانان سینمای ایران هم بدهند، باز هم کاری نمی‌توانند کنند.

آیا تلویزیون همیشه با کمبود بودجه مواجه نبود؟
من یک تلویزیونی واقعی‌ام. از تلویزیون کارم را شروع کردم و بعد سینمایی شدم. اولش، اوضاع این‌گونه نبود. تلویزیون حرمتی داشت و دستش از نظر مالی پر بود. حسابرس‌های سازمان آن زمان می‌آمدند وسط تولید پروژه و قسط‌ها را می‌دادند. الان هرکسی می‌رود، باید 6 ماه صبر کند تا پولی گیرش بیاید. یک کار برای تلویزیون ساختم که چهارسال است یک ریال هم از تلویزیون نگرفتم. با این اوضاع، سازمان تعطیل است. اول باید بودجه‌اش را تصحیح کنند. همان آدم قبلی هم  وقتی پول باشد می‌تواند این کارها را انجام دهد.

حالا با بازگشت مدیران قدیمی می‌توان امیدوار به بهبود اوضاع بود؟
کسی مثل علی‌اصغر پورمحمدی هم با بی‌پولی، کاری نمی‌تواند کند. مگر دوره‌ای که معاونت سیما بود، توانست تغییری به وجود آورد؟ از طرف دیگر مدیریت در تلویزیون هم دچار سهل‌انگاری شده است. تهیه‌کننده‌ها و کارگردانان، آدم‌های عجیبی شده‌اند. بچه 25 ساله  تهیه‌کننده می‌شود و چندمیلیارد تومان دستش می‌دهند.
او هم اول ماشینش را می‌خرد، بعد خانه‌اش را و چیزی اگر باقی ماند با آن می‌خواهد سر و ته یک پروژه را جمع کند. اصلا چه معنی دارد که ورق‌ورق فیلمنامه دستت دهند و تو بروی سر صحنه. اینها همه به مسائل مالی بر می‌گردد؛ نه به این سادگی درست نمی‌شود.

نویسنده : مهربانو ابدی‌دوست

نظر ها
افزودن جدید
نوشتن نظر
نام:
ایمیل:
 
عنوان:
 
کد آنتی اسپم نمایش داده شده در عکس را وارد کنید.
 
  • آخرین خبرها
  • پربیننده‌ها
www.parsebazar.com
0.2664