+ A - تاریخ ۲۶ خرداد ۱۳۹۵ - ۱۸:۱۶ کد مطلب: 151778
نسخه مناسب چاپچاپ ارسال به دوست
مسیر سبز هندوستان توسعه می‌یابد
هند، انرژی پاک و حلزون
هند، انرژی پاک و حلزون

فرهیختگان آنلاین: هفته گذشته در حالی نارندرا مودی، نخست‌وزیر هند و باراک اوباما، رئیس‌جمهوری آمریکا، در زمینه انرژی و تغییرات آب و هوایی به توافق رسیدند که نه‌تنها هند از برنامه‌های خود در زمینه انرژی‌های پاک عقب است بلکه معلوم نیست این توافق چقدر به روند اجرای برنامه‌های این کشور بزرگ آسیایی سرعت می‌بخشد.

توافق مودی و اوباما شامل سرمایه‌گذاری 60 میلیون دلاری روی پروژه انرژی‌های تجدیدپذیر و توسعه ریزشبکه‌ها (Microgrids) در هندوستان می‌شود. بخشی از این مبلغ صرف حمایت از ساخت 6 رآکتور جدید هسته‌ای خواهد شد تا به این وسیله از تولید هیدروفلوروکربن‌ها و گازهای گلخانه‌ای که بسیار مضرتر از دی‌اکسیدکربن هستند، جلوگیری شود.
تمام این کار‌ها در راستای دستیابی هند به هدف برق‌رسانی به میلیون‌ها روستا و خانوارهای روستایی است که دسترسی محدودی به انرژی دارند. همچنین  این کارها آلایندگی گازهای گلخانه‌ای هندوستان را کاهش دهد. مودی یکی از سرانی است که دسترسی به انرژی و موضوع تغییرات آب و هوایی را از زمان بر سر کار آمدن، دو سال پیش، سرلوحه راهبردهای خود قرار داد.
یکی از برنامه‌های جاه‌طلبانه مودی افزایش ظرفیت تولید برق خورشیدی هند به میزان 100 گیگاوات تا سال 2022 میلادی و نیز ساخت نیروگاه‌های هسته‌ای برای مصرف این برق و تامین یک‌چهارم نیاز کشور از این راه تا سال 2050 میلادی است، اما روند پیشرفت این پروژه‌ها بسیار آهسته است.
آجای متور، مدیر موسسه منابع و انرژی دهلی‌نو می‌گوید: «آمریکا و هند هر دو به این درک مشترک رسیده‌اند که آینده انرژی پاک هر کدام‌شان مرتبط با اقدام‌های کشور دیگر است.»
در حقیقت هر اتفاقی که در هند رخ دهد نه‌تنها سرنوشت جمعیت25/1 میلیاردی این کشور را تعیین می‌کند بلکه در زندگی بقیه مردم جهان نیز موثر است. هند پس از چین و آمریکا، سومین تولیدکننده بزرگ کربن در جهان است. اما با این تفاوت که سرعت رشد تولید کربن هند بسیار بیشتر از هر کشور دیگری در جهان است و پیش‌بینی می‌شود با توسعه اقتصادی این کشور در دو دهه آینده میزان آلایندگی این کشور به مرز انفجار برسد. این بدان معنی خواهد بود که دستیابی به هدف جهانی محدود کردن گرمایش زمین در سطح دو درجه سانتیگراد امکان‌پذیر نخواهد بود.
برای اینکه هند بتواند به اهداف خود در زمینه انرژی‌های پاک دست یابد تولید برق هسته‌ای و خورشیدی این کشور باید به سرعت افزایش یابد و از سوی دیگر مصرف زغال‌سنگ در این کشور به‌شدت کاهش یابد. اما دستیابی به این اهداف به نظر غیرواقع‌بینانه می‌رسد. شرکت BP در گزارش چشم‌انداز انرژی سال 2015 خود پیش‌بینی کرده است که مصرف انرژی هند تا سال 2035 میلادی بیش از 128 درصد رشد می‌کند که نزدیک به 87 درصد آن توسط سوخت‌های فسیلی تامین می‌شود.
براساس توافق مودی و اوباما که هفته گذشته در واشنگتن صورت گرفت 40 میلیون دلار برای نصب پنل‌های خورشیدی و ریزشبکه‌ها در مناطق روستایی هند و 20 میلیون دلار دیگر صرف تامین مالی توسعه پروژه‌های انرژی تجدید‌پذیر، به‌ویژه پنل‌های خورشیدی می‌شود. این مقدار نسبت به چالش‌های انرژی هند بسیار ناچیز است اما مقام‌های کاخ سفید بیان کرده‌اند که این مقدار می‌تواند راه را برای سرمایه‌گذاری میلیاردی بخش خصوصی آمریکا در هند باز کند.
طی سال‌های گذشته شرکت‌های خارجی زیادی برای توسعه پروژه‌های انرژی خورشیدی هند، روانه این کشور شده‌اند، پروژه‌هایی که از حمایت دولت هندوستان برخوردار است اما معلوم نیست درنهایت سودآور باشد. در مناقصه‌های ساخت نیروگاه‌های تولید برق خورشیدی هند هم‌اکنون قیمت تولید هر کیلووات ساعت برق به زیر پنج روپیه (5/7 سنت) رسیده است. در همین حال کمیسیون مرکزی تنظیم مقررات تولید برق هندوستان اعلام کرده است که حداقل هزینه تولید برق در این کشور از پروژه‌های فتوولتائیک 04/7 روپیه به ازای هر کیلووات ساعت برق است.
راهول تونگیا، محقق موسسه Brookings India در دهلی نو، می‌گوید از دیگر مشکلات سازندگان شبکه‌های خورشیدی هند این است که بسیاری از تامین‌کنندگان انرژی در هند که خریدار برق هستند از نظر مالی ضعیفند و شبکه‌های توزیع ضعیفی هم دارند. تاکنون هیچ‌یک از مشکلات بالا نتوانسته سرعت توسعه پروژه‌های تولید برق خورشیدی هند را کم کند. شرکت Mercom Capital هند اعلام کرده است که تاکنون در سال 2016 میلادی نزدیک به 2/2 گیگاوات به ظرفیت تولید برق خورشیدی این کشور افزوده شده است که بسیار بیشتر از ظرفیتی است که در سال 2015 به شبکه اضافه شده بود. این شرکت انتظار دارد امسال ظرفیت تولید برق خورشیدی کشورش بیش از پنج گیگاوات افزایش یابد. گرچه این رقم بیشتر از نرخ افزایش ظرفیت تولید برق هند در سال 2015 خواهد بود اما همچنان بسیار کمتر از نرخ رشدی است که برای دستیابی به ظرفیت 100 گیگاواتی تا سال 2022 نیاز است. هم‌اکنون ظرفیت تولید برق خورشیدی هند نزدیک به 5/7 گیگاوات است.
درباره انرژی هسته‌ای، مودی و اوباما توافق کردند که تا ژوئن 2017 میلادی مذاکرات خود را با شرکت Westinghouse بازوی صنعتی توشیبای ژاپن برای ساخت 6 رآکتور پیشرفته هسته‌ای تا سال 2030 در هند نهایی کنند. اما در مقابل این راه موانعی وجود دارد از جمله اینکه هندوستان هیچ‌گاه پیمان بین‌المللی منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای (NPT) را امضا نکرده است. این موضوع موجب شده است که بسیاری از کشورها با همکاری آمریکا و هند در زمینه انرژی هسته‌ای مخالفت کنند. از سوی دیگر مخالفت‌های داخلی در هند برای توسعه انرژی هسته‌ای کماکان باقی است. این مخالفت‌ها موجب شده است مجتمع Westinghouse در گجرات هند تمامی کارکنان خود را تخلیه کند و فعالیت خود را به حال تعلیق درآورد.
از سوی دیگر زمزمه‌هایی به گوش می‌خورد که این اقدام آمریکا راه را برای پیوستن هند به گروه تامین‌کنندگان سوخت هسته‌ای (NSG) هموار کرده است. اقدامی که هند را در زمره کشورهای کنترل‌کننده دسترسی به فناوری‌های هسته‌ای قرار می‌دهد. چین معتقد است امضای NPT بر پیوستن به NSG اولویت دارد اما ترکیه، نیوزیلند و آفریقای جنوبی که از اعضای کنونی NSG هستند، مواضع نرم‌تری اتخاذ کرده‌اند. لیدیا پاول، مدیر مرکز مدیریت منابع بنیاد Observer Research دهلی نو، بر این باور است که موضوعات پیش‌پا‌افتاده اقتصادی می‌تواند موجب محدود شدن توسعه پروژه‌های تولید انرژی هسته‌ای در هندوستان شود. به این معنی که هم‌اکنون نیروگاه‌های زغال‌سنگی هندوستان بیش از 70 درصد برق کشور را تولید می‌کنند. برق تولید شده در این نیروگاه‌ها با هزینه‌ای کمتر از5/2 روپیه به ازای هر کیلووات ساعت تولید می‌شود. پاول می‌گوید: «نمی‌دانم نیروگاه‌های پیشرفته هسته‌ای Westinghouse چگونه می‌تواند با نیروگاه‌های زغال‌سنگی رقابت کنند. آنها حتما به دخالت دولت نیاز خواهند داشت.» حالا باید دید آیا هندوستان با وجود این همه کمک و سرمایه‌هایی که برای توسعه انرژی‌های پاک خود دریافت می‌کند، در این راه موفق می‌شود یا خیر؟
 

 سجاد موسوی

نظر ها
افزودن جدید
نوشتن نظر
نام:
ایمیل:
 
عنوان:
 
کد آنتی اسپم نمایش داده شده در عکس را وارد کنید.
 
  • آخرین خبرها
  • پربیننده‌ها
0.3312