+ A - تاریخ ۲۸ فروردین ۱۳۹۲ - ۱۲:۲۷ کد مطلب: 63725
نسخه مناسب چاپچاپ ارسال به دوست
 
فوتبال قربانی ملاحظات غیرفوتبالی
فوتبال قربانی ملاحظات غیرفوتبالی

فرهیختگان/مجید جلالی: در ارتباط با موضوعاتی که این روزها درباره لیگ برتر و مسائل پیرامونی آن مطرح می‌شود، توجه به یک نکته اساسی است؛ نکته‌ای که متاسفانه با گذشت سال‌‌ها همچنان به آن بی‌توجهی می‌شود. اینکه ما ابتدا باید اولویت‌ها را طرح کنیم و سپس به دنبال راه‌هایی برای اجرایی کردن طرح‌ها و رسیدن به هدف در نظر گرفته شده، باشیم.

 سوال اساسی که معمولا در جنجال‌ها و حاشیه‌های لیگ برتر گم می‌شود و پاسخی برایش در دسترس نیست، این است که هدف اصلی ما از برگزاری لیگ چیست؟ این سوالی است که با گذشت 11 دوره لیگ حرفه‌ای همچنان بدون پاسخ مانده است و مطمئنا پاسخ صحیح به آن می‌تواند بسیاری از مشکلات این روز‌های فوتبال ایران را از بین ببرد. بدون شک پاسخ به این سوال و پیدا کردن جوابی مناسب بدون توجه به الگو‌های فوتبال مدرن جهان ممکن نیست؛ کشورهایی که سال‌ها تجربه باشگاه‌داری و داشتن لیگ حرفه‌ای را در کارنامه خود دارند و توجه به دستاوردها و تجربیات آنها در طول زمان می‌تواند مسیری روشن را در برگزاری لیگ پیش روی ما قرار دهد. در فوتبال امروز دنیا یک اصل وجود دارد و آن، این است که صاحبان فوتبال با تکیه بر روش‌های توسعه کمی، راه را برای توسعه کیفی نیز هموار می‌کنند؛ اتفاقی که این روزها فوتبال ما متاسفانه مسیر وارونه‌اش را در پیش گرفته و بی‌شک به ضرر فوتبال تمام خواهد شد. کم‌شدن تعداد تیم‌های حاضر در لیگ برتر اگرچه شاید دوای موقتی درد برنامه‌ریزی‌های نامناسب و غیراصولی باشد، اما در نهایت دودش به چشم تیم ملی ما در رده‌های مختلف خواهد رفت.
وجود لیگ برتر با تمام محاسنش ضرر‌هایی نیز برای فوتبال داشته است و به‌طور عملی، فوتبال‌های استانی را از بین برده است. برای نمونه زمانی استان‌های تهران و خراسان و لیگ‌های استانی آنها، سرچشمه جوشان کشف استعداد‌های فوتبالی بوده‌اند، اما حالا همه این لیگ‌ها و تیم‌ها در حاشیه نمایندگان این استان‌ها در لیگ برتر یا دسته یک قرار گرفته‌اند و دیگر خبری از آن مسابقات نیست. زمانی نه‌چندان دور هر کدام از شهرها مسابقات درون‌استانی و درون‌شهری بسیار خوبی برگزار می‌کردند و زمینه پروار شدن استعداد‌های فوتبالیست‌های جوان را فراهم می‌کردند اما حال عملا فوتبال محصور به حدود
600 بازیکنی که در لیگ برتر بازی می‌کنند، مانده است و تاسف‌بار‌تر اینکه با تنگ کردن دایره تیم‌های لیگ برتر، همین فرصت‌های محدود باقی مانده را هم از بین خواهیم برد. اگر بهانه کم کردن تیم‌ها شرایط سخت برنامه‌ریزی است، مطمئنا راه‌های بهتری برای برنامه‌ریزی وجود دارد تا این عذر بدتر از گناه به بدترین روش که کم کردن تیم‌هاست، رفع و رجوع نشود. مثلا اگر بتوانیم فشردگی هفته‌های پایانی لیگ را در روزهای ابتدایی لیگ بگذاریم، مطمئنا با مشکلاتی که این روزها سازمان لیگ با آن دست به گریبان است، مواجه نمی‌شویم. متاسفانه ضعف اساسی، عدم‌ وجود نگاه کارشناسی است. تصمیمات کارشناسی معمولا در پیچ و خم‌های اداری یا ملاحظات غیرفوتبالی گم می‌شود و خروجی این محیط ناآشنا به علم فوتبال و برنامه‌ریزی، تصمیماتی است که نمی‌تواند اهالی فن را راضی کند. به هر حال معتقدم فوتبال‌مان قربانی ملاحظات غیرفوتبالی می‌شود.

نظر ها
افزودن جدید
نوشتن نظر
نام:
ایمیل:
 
عنوان:
 
کد آنتی اسپم نمایش داده شده در عکس را وارد کنید.
 
  • آخرین خبرها
  • پربیننده‌ها
صندلی جاکفشی ایکیا ایران
0.3212