+ A - تاریخ ۱۱ تیر ۱۳۹۲ - ۱۴:۴۹ کد مطلب: 69816
نسخه مناسب چاپچاپ ارسال به دوست
 
نه، پایان عصر ماتادورها نیست!
نه، پایان عصر ماتادورها نیست!

فرهیختگان/هومن افاضلی: اسپانیا در طول 7، 6 سال گذشته یکی از باثبات‌ترین تیم‌های جهان لقب گرفته بود و این فرصت مناسبی بود تا تیم‌های دیگر راهکارهای مبارزه با سیستم این تیم و مقابله با آن را فرا بگیرند.


 آنها در تمام تورنمنت‌های چند سال اخیر قهرمان شده بودند و تنها کاستی‌شان قهرمانی در جام کنفدراسیون‌ها بود. اسپانیایی‌ها تا همین جا هم تاریخ را تحت تاثیر نام خود قرار داده بودند. آنها اولین تیمی بودند که به صورت پیاپی قهرمان سه جام معتبر شده بودند و پیش از آنها تنها آلمان در دهه 70 بود که موفق شده بود در یورو 72 و جام جهانی 74 قهرمان شود.
1- زمان اصلا به نفع ماتادورها نیست. نسل برجسته آنها به دوران کهولت نزدیک می‌شود و همان‌طور که دیدیم، ژاوی با توجه به بالا رفتن سنش آن طراوت و شادابی لازمه را نداشت و نوعی سکون و نزول را در حرکاتش می‌شد دید. زمان برخلاف میل اسپانیا در جریان است و برزیل با تزریق نیروی جوان و سپردن سکان کار به دو مربی برجسته که قهرمانی جهان را هم تجربه کرده‌اند، به دنبال دوران طلایی است. اسکولاری به‌عنوان سرمربی و پریرا به‌عنوان مدیر فنی این تیم که سوابق ملی و باشگاهی خوبی دارند، برزیل را به سمت شکوفاهی هدایت می‌کنند و در کنار این دو مربی کارکشته، فوق ستاره‌ای به نام نیمار هم که بعد از رفتن رونالدینیو تنها کاستی برزیلی‌ها به حساب می‌آمد، نیاز آنها به یک سوپراستار بین‌المللی را برطرف کرد تا بتوانند از نبوغ بهترین استفاده را ببرند.
2- با تمام این تفاسیر کسی انتظار شکست 3 بر صفر اسپانیایی‌ها در فینال را نداشت و با توجه به سابقه درخشان ماتادورها این باخت سنگین بود. می‌توان یکی دیگر از دلایل این باخت را بازی سنگین 120 دقیقه‌ای‌شان مقابل ایتالیا دانست که فشار زیادی به آنها وارد کرد. برزیلی‌ها دقیقا از خستگی بازیکنان اسپانیایی که به تازگی از رقابت‌های باشگاهی خلاص شده بودند، استفاده کردند و گل‌هایشان را درست زمانی زدند که دیگر کاری از دست ماتادورها برنمی‌آمد. اسپانیایی‌ها که عادت به عقب افتادن و سپردن بازی به حریف نداشتند کاملا شوکه شدند و نتوانستند به بازی برگردند. در این مورد اصلا نمی‌توان دل‌بوسکه را مقصر قلمداد کرد. او هری پاتر نبود و اسپانیایی‌ها با همین سبک در طول 7، 6 سال گذشته قهرمانی‌های متعددی را به نام‌شان کرده بودند. همان‌طور که گفتم، این زمان زیادی است تا تیم‌ها راهکار مقابله با روش اسپانیایی‌ها را فرا بگیرند. من معتقد به پایان عصر اسپانیا نیستم و به نظرم نباید مربی‌شان را محکوم کرد. این اتفاق می‌تواند در تورنمنت بعدی به شکل دیگر برای اسپانیا بیفتد و شاید آنها در مرحله‌ای قبل‌تر با جام وداع کنند اما باید این مساله را در نظر گرفت که روال آماده‌سازی تیم‌ها برای جام‌جهانی متفاوت است و بازیکنان فرصت بیشتری برای ریکاوری و استراحت دارند و با انرژی بیشتری وارد مسابقات می‌شوند. در این تورنمنت اسپانیا بیشتر از آنکه تحت تاثیر برزیل قرار بگیرد، به خاطر خستگی‌اش شکست خورد و می‌توان برای مثال به صحنه اخراج پیکه اشاره کرد. آن اخراج بیشتر حاصل خستگی بازیکن اسپانیا بود.
3- به هر حال تیم‌های بزرگ تاریخ مانند همین اسپانیا، برزیل دهه 60 تا 70 و بعد از آن آلمان‌ها روی دوش نسل‌ها سوار بودند. یک نسل خوب در برهه‌ای از تاریخ چنان کنار هم چفت و بست می‌شوند که تمام موفقیت‌های ممکن را به دست می‌آورند. نسل طلایی اسپانیا به کهولت سن رسیده و باید منتظر نسل بعدی ماند.

نظر ها
افزودن جدید
نوشتن نظر
نام:
ایمیل:
 
عنوان:
 
کد آنتی اسپم نمایش داده شده در عکس را وارد کنید.
 
  • آخرین خبرها
  • پربیننده‌ها
صندلی جاکفشی ایکیا ایران
0.2753