+ A - تاریخ ۱۳ شهریور ۱۳۹۲ - ۱۹:۰۲ کد مطلب: 75588
نسخه مناسب چاپچاپ ارسال به دوست
 
چرا ترکیه مشتاق سقوط بشار اسد است؟
چرا ترکیه مشتاق سقوط بشار اسد است؟

فرهیختگان/مازیار آقازاده: شاید اغراق نباشد اگر این گزاره مطرح شود که ترکیه بیش از دیگر کشورها خواهان تغییر حکومت سوریه است.

سیاست دولت ترکیه در قبال سوریه در 28 ماه گذشته آنقدر با اصول سیاست خارجی آنکارا در دهه‌های گذشته متفاوت بوده که اعتراض گسترده بیشتر گروه‌های سیاسی مخالف دولت رجب طیب اردوغان را سبب شده است. مخالفان حکومت ترکیه، حزب حاکم عدالت و توسعه را به تندروی در سیاست خارجی متهم می‌کنند و این ادعایی گزاف نیست. دولت اردوغان در ابتدا تصوری خوش‌خیالانه نسبت به آغاز ناآرامی‌ها در سوریه داشت و بر این باور بود که سوریه نیز همچون تونس و مصر و لیبی شاهد تغییر رژیم خواهد بود، اما روند حوادث در سوریه سمت و سویی دیگر یافت و به یک جنگ فرسایشی داخلی تبدیل شد. اکنون وقتی اوباما گزینه مداخله نظامی علیه سوریه را به تاخیر می‌اندازد و پای کنگره را برای دادن چراغ سبز مداخله نظامی به پیش می‌کشد و وقتی پارلمان بریتانیا با مشارکت لندن در حمله به سوریه مخالفت می‌کند و آلمان با جنگ با سوریه به مخالفت برمی‌خیزد، این رجب طیب اردوغان است که یک‌تنه در میانه نزاع داخلی سوریه ایستاده و مشوق حمله به سوریه نه‌تنها به شیوه تنبیهی و حداقلی بلکه به روش تغییر رژیم سوریه همچون عراق و لیبی است. البته این خواسته آنکارا از آمریکا و متحدان ناتویی‌اش در حالی است که آمریکا گزینه مداخله حداکثری برای تغییر رژیم در سوریه را رد و بر تنبیه حکومت اسد تاکید می‌کند و از سوی دیگر بسیاری از کشورهای عضو ناتو نیز اعلام کرده‌اند با حمله به سوریه مخالفند و در صورت حمله نظامی آمریکا، به این ائتلاف نخواهند پیوست.
دلیل این رویکرد تندروانه ترکیه که شاید تنها کشوری باشد که علنا از گزینه مداخله نظامی برای تغییر رژیم در سوریه حمایت می‌کند، در این مساله نهفته است که دولت آنکارا تمام پل‌های روابط خود با حکومت سوریه را خراب کرده و هرچه بحران سوریه بیشتر طول بکشد و حکومت بشار اسد باقی بماند، به ضرر منافع حزب حاکم ترکیه است. در واقع رویکرد دولت اردوغان نسبت به دولت سوریه به قدری تندروانه، شتابزده و بدون محاسبه بود که با فرسایشی شدن جنگ داخلی سوریه، بقای دولت بشار اسد در دمشق تبدیل به «گرهی کور» در سیاست خارجی آنکارا شد که تنها و تنها با سقوط رژیم بشار اسد از اریکه قدرت است که گریبان دولت ترکیه از انتقادات مخالفان و افکار عمومی داخلی این کشور رهایی خواهد یافت. از این رو دولتمردان آنکارا می‌کوشند گزینه نظامی آمریکا در مورد سوریه را به یک ائتلاف بین‌المللی با هدف تغییر رژیم در سوریه سوق دهند؛ خواسته‌ای که با توجه به شرایط منطقه‌ای و بین‌المللی بسیار بلندپروازانه و بعید به نظر می‌رسد، چراکه نه آمریکا و متحدان این کشور قصد اعمال یک گزینه نظامی با هدف تغییر رژیم در سوریه را دارند و نه مخالفت‌های گسترده بین‌المللی با آغاز یک جنگ جدید در خاورمیانه امکان شکل‌گیری یک ائتلاف گسترده از کشورها را زیر چتر آمریکا فراهم می‌کند. از این رو با مشاهده خواست‌های ترکیه و شرایط کنونی منطقه و جهان می‌توان بیش از پیش بر اشتباه سیاست خارجی آنکارا در قبال سوریه پی برد. ترکیه امروز در جایگاه کشوری تنها در منطقه نشسته است که نه با اسرائیل رابطه‌ای گرم دارد و نه بازیگران قدرتمند منطقه همچون ایران و عربستان، ترکیه را در معادلات جدی خود در خاورمیانه به بازی می‌گیرند و از سوی دیگر رویکرد نگاه به غرب دولت جمهوری ترکیه در هشت دهه گذشته (پیش از به قدرت رسیدن دولت اردوغان) عملا این کشور را از سرمایه‌گذاری روی مهره‌های اصلی بازی در منطقه خاورمیانه غافل کرده بود و حالا دولتمردان آنکارا که می‌خواهند بازیگری جدید و مهم در منطقه باشند، عملا امکان بازی در محیط ژئوپولتیک خاورمیانه را نمی‌یابند و به قول معروف «مهره‌ای برای بازی» در معادلات پیچیده خاورمیانه ندارند.

نظر ها
افزودن جدید
نوشتن نظر
نام:
ایمیل:
 
عنوان:
 
کد آنتی اسپم نمایش داده شده در عکس را وارد کنید.
 
  • آخرین خبرها
  • پربیننده‌ها
0.2394