+ A - تاریخ ۱۲ اسفند ۱۳۹۲ - ۱۷:۱۳ کد مطلب: 84014
نسخه مناسب چاپچاپ ارسال به دوست
 
دانشگاه عالم بی عمل نسازد
دانشگاه عالم بی عمل نسازد

بهروز غریب‌پور: چندی پیش سیزدهمین دوره جشنواره بین‌المللی تئاتر عروسکی دانشگاهی در تهران برگزار شد. به این بهانه به سراغ بهروز غریب‌پور از چهرهای شناخته شده تئاتر عروسکی ایران رفتیم و از او پرسیدیم: «امکانات سخت‌افزاری تئاتر عروسکی ایران در زمینه ساخت عروسک را چگونه می‌بینید؟ با توجه به اینکه نسل نوجوان امروز چه از طریق اسباب بازی‌های شخصی و چه از طریق سرگرمی‌هایی که دارد به نوعی با تکنولوژی روز در تماس است آیا ما با این بضاعت می‌توانیم نوجوانان را به سوی سالن‌های تئاتر ببریم؟سطح آموزش در دانشگاه‌ها...

تفاوت‌های عمیقی میان عروسک اسباب‌بازی و عروسک نمایشی وجود دارد هرچند منشا هر دو یکی است. اما زمانی که تولید عروسک به‌عنوان اسباب بازی در کشوری رشد می‌کند به‌طور مستقیم و غیرمستقیم بر تولید عروسک نمایشی هم تاثیر می‌گذارد.

اگر می‌بینید که طی این سال‌ها جهشی نسبی در ساخت عروسک‌های انیمیشن و عروسک‌های صحنه‌ای رخ داده است ابتدا به دلیل تنوعی است که در تولیدات عروسکی فیلم‌های دیده شده است و سازندگان مستعد را تحت تاثیر قرار داده است و هم به همان دلیل که شما به آن اشاره کردید یعنی رشد توقع مخاطب است.

از الزامات شتاب دادن به این رشد وجود کارگاه‌های ساخت عروسک در دانشکده‌ها و آموزشگاه‌هاست که متاسفانه دانشکده‌های ما بیشتر از اینکه به این فکر باشند تا قدرت تولید را ارتقا ببخشند تمام هم و غمشان را معطوف به نمره دادن، نمره گرفتن و مدرک صادر کردن کرده‌اند.

به‌زودی شاهد دکترای عروسکی، فوق دکترای عروسکی و صدور گواهی درجه پروفسوری عروسکی خواهیم بود در حالی که در هیچکام از این دانشکده‌ها نه کارگاه ساخت عروسک وجود دارد و نه صحنه اجرای نمایش عروسکی. به هرحال برای آنکه عمق فاجعه را درک کنید یک مثال برایتان می‌زنم. دانشکده‌های عروسکی ما به دانشکده داروسازی‌ای شبیه‌اند که آزمایشگاه ندارد.

دانشجوی مستعد در پایان تحصیل در جست‌وجوی آنچه به آن عشق ورزیده است مجبور است که در محل سکونت یا در فضاهایی که برای تولید عروسک‌های نمایشی و به‌طور موقت بر پا می‌شوند هر آنچه را در دانشکده باید می‌آموخت، در بیرون از دانشکده فرامی‌گیرد.

در این رابطه بد نیست اشاره کنم که در سال‌های اول انقلاب من در دانشگاه تهران و دانشگاه هنر هم مدرس تئاتر عروسکی بودم و هم در دانشگاه هنر مدیرگروه نمایش عروسکی بودم. در هر دو جا همین مشکل را داشتیم و با اصرار به مسئولان بالادستی تفهیم کرده بودم که بهتر است دانشجویان بیشترین وقت‌شان را در مرکز تولید تئاتر و تئاتر عروسکی بگذرانند تا از کارگاه‌های ما برای یاد‌گیری استفاده بکنند. البته چون همزمان مدیر این مرکز هم بودم و فراهم کردن این شرایط به فرد وابسته بود امروز از این تبادل امکانات خبری نیست.

تا آنجایی که من خبر دارم مدیران گروه‌ها دائم در حال مکاتبه‌اند و دائم با در بسته روبه‌رو می‌شوند چراکه برای دانشگاه تولید علم عمدتا در ردیف‌های آخر است و تولید مدرک اهمیت و اولویت دارد. گویا آقای روحانی اخیرا گفته‌اند که مقام به‌طور نسبی بالاترین رتبه صدور دکترا را در جهان داریم و ایشان به درستی این مساله را یک ضایعه علمی تلقی کرده بودند.

قطعا ایشان در جایگاهی هستند که باید دستور توقف این تولید حداکثری دکترا را صادر کنند البته به شرطی که بودجه‌های تاسیس کارگاه‌های ساخت در همه زمینه‌ها تامین شود. خلاصه عالم بی‌عمل نمی‌خواهیم. با این اوصاف مخاطب جوان و نوجوان کمتر جذب تولیدهای داخلی می‌شود و این امر متوجه کمبود نیروی خلاق نیست بلکه متوجه کمبود بستر رشد است. 

نظر ها
افزودن جدید
نوشتن نظر
نام:
ایمیل:
 
عنوان:
 
کد آنتی اسپم نمایش داده شده در عکس را وارد کنید.
 
  • آخرین خبرها
  • پربیننده‌ها
0.248