+ A - تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۹۲ - ۱۴:۳۱ کد مطلب: 84532
نسخه مناسب چاپچاپ ارسال به دوست
 
ما و بحران آب
ما و بحران آب

مجید مخدوم : در روزهای اخیر ستار محمودی، قائم‌مقام وزیر نیرو وضعیت منابع آبی در 24 استان کشور را قرمز اعلام کرد.

این شرایط اگرچه به ظاهر به دلیل کمبود بارندگی در کشور به وجود آمده است اما این مساله و وضعیت بحرانی این استان‌ها، تنها معلول کمبود بارش‌ها نیست. در سال‌های اخیر متاسفانه ما با پدیده سوءمدیریت مواجه بودیم. تقریبا هیچ دوره‌ای را پیدا نمی‌کنیم که بتوان مدعی شد بنا بر تصمیمات اتخاذ شده اوضاع رو به بهبود بوده است؛ و همواره مدیریت‌ها همگام با بدی شرایط پیش رفته است. برای نمونه در شهر تهران نزدیک به یک میلیارد مترمکعب آب مصرف می‌شود که 30 درصد آن به دلیل کهنه بودن لوله‌های انتقال آب، هدر می‌رود. حال توجه کنید تهران یکی از استان‌هایی است که توجه و رسیدگی به آن نسبت به سایر استان‌ها بیشتر است، و دراین زمینه 30 درصد هدررفت آب به دلیل سیستم لوله‌کشی نامناسب به منابع آبی ما تحمیل می‌شود. متناسب با آن، شرایط سایر استان‌ها که کمتر مورد توجه هستند، قطعا بدتر و وخیم‌تر است. یا مثلا در دو سال اخیر شاهد آن بودیم که تعداد بسیاری از تالاب‌ها به واسطه استفاده بی‌رویه از آب آنها در کشاورزی خشک شده‌اند. این تالاب‌ها (از جمله بختگان و پریشان) تا پیش از آن به‌عنوان ذخیره کمکی آب در کشور به شمار می‌رفتند و همین مانع از بحرانی شدن شرایط آب به شکل فعلی در کشور بود. اما متاسفانه با خشکاندن این تالاب‌ها ذخیره آبی کشورمان با کاهش شدیدی روبه‌رو شد.

اگر بخواهیم علل دیگر کمبود آب در کشور را تشریح کنیم باید به روند مصرف آب در کشور نیز نگاهی بیندازیم. در حوزه مصرف منابع آبی، 92 درصد این منبع در کشور صرف کشاورزی می‌شود، 6 یا 7 درصد مصرف شرب دارد و بقیه هم در صنعت مورد استفاده قرار می‌گیرد. با این آمار شاهد آن هستیم که در کشاورزی که بیشترین استفاده آب را دارد از این 92 درصد، حدود 70 درصد آن هدر می‌رود. علت آن هم به دلیل کهنه و عقب مانده بودن شیوه‌های آبیاری در کشاورزی است. بنابراین یکی از دلایلی که این کاهش بارندگی و خشکسالی را به سمت بحرانی شدن و وضعیت قرمز منابع آب در اکثر استان‌ها برده است همین مصرف نامناسب آب در حوزه آبیاری است.
حال برای رفع این کمبود‌ها باید به چند نکته توجه ویژه شود. ابتدا در حوزه کشاورزی باید تغییراتی حاصل شود و از متدهای نوین آبیاری بهره برده شود. در بخش مدیریت هم، ضعف آن موجب تخریب محیط‌زیست و بحرانی شدن شرایط آن در کشور شده است؛ مدیران باید راه، روش و برنامه خود را ارزیابی و آسیب‌شناسی کنند که از اتخاذ تصمیمات نادرست تا حد امکان جلوگیری شود و در گام بعدی هم برنامه آمایش را به اجرا در آورند. اگر برنامه آمایش که از 30 سال پیش مطرح شد و متاسفانه تاکنون اجرایی نشده است، مورد بهره‌برداری قرار گیرد تنظیم کاربری‌ها و فعالیت‌های گوناگون در مصرف آب در سراسر کشور مشخص شده و آب به درستی تقسیم می‌شود و احتمالا ما شاهد رفع برخی مشکلات فعلی در زمینه تامین آب نمی‌شدیم.
هزاره سوم را معمولا به هزاره کمبود نفت می‌شناسند. اما به نظر می‌آید مشکل اصلی کمبود آب است و برای کشور ما که در نقطه‌ای قرار دارد که کمبود آب و خشکسالی برای آن دور از انتظار نیست باید بیش از سایر کشورها مراقب باشیم. کشور ما در ابتدا سرانه آب 7000 مترمکعب داشت، که با پیروزی انقلاب و افزایش 2 برابری جمعیت به 4000 مترمکعب رسید و در حال حاضر هم به 1500 متر مکعب رسیده است که بسیار وحشتناک است. اگر این میزان به 1300 متر مکعب برسد بحران از این چیزی که فعلا شاهد آن هستیم هم به مراتب بدتر می‌شود و به مرور نه غذایی باقی می‌ماند و نه آبی برای نوشیدن.
از مدت‌ها پیش بارها و بارها این سخنان مطرح شده است و شرایط فعلی نیز به آن سو در حال حرکت است که باید همه کارها از پایه تغییر کند و از صفر شروع شود. تنها امیدمان این است که مدیران و مسئولان به این توصیه‌ها نیز توجه کنند به امید اینکه شاید اوضاع رو به بهبود برود. 

نظر ها
افزودن جدید
نوشتن نظر
نام:
ایمیل:
 
عنوان:
 
کد آنتی اسپم نمایش داده شده در عکس را وارد کنید.
 
  • آخرین خبرها
  • پربیننده‌ها
صندلی جاکفشی ایکیا ایران
0.1691