+ A - تاریخ ۵ مرداد ۱۳۹۳ - ۱۷:۲۹ کد مطلب: 89541
نسخه مناسب چاپچاپ ارسال به دوست
محمد شریف مقدم، دبیرکل خانه پرستار
خدمات پرستاری در محاق
خدمات پرستاری در محاق

چندی پیش وزیر بهداشت در خوابگاه دانشجویی امام علی(ع) در واکنش به بحثی که از سوی دانشجویان درخصوص وضعیت جامعه پرستاری عنوان شد اجازه انجام کار سیاسی در وزارت بهداشت را نداد.

متاسفانه عدم توجه به مطالبات پرستاران و در پی آن اعتراض به تبعیض‌های ناعادلانه در پرداخت بین پزشکان و پرستاران به نحوی جدی است که حال تقاضای پرستاران برای اجرای قانون هفت سال مانده تعرفه‌گذاری خدمات پرستاری، کار سیاسی تلقی می‌شود. این در حالی است که اعتراض به اضافه کار اجباری و کمبود نیروی پرستاری در بیمارستانها، از منظر ما کار صنفی است و نه سیاسی.
متاسفانه سطح پایین خدمات پرستاری در بیمارستان‌های کشور به نحوی است که مردم در زمینه خدمات پرستاری 30 درصد از آنچه باید را دریافت می‌کنند. علت چیست؟

دلیل اصلی این ماجرا کمبود نیروی پرستاری است حرفه پرستاری جذابیت‌های لازم را برای کار ندارد و به همین دلیل پرستاران ترجیح می‌دهند در مشاغل و حرفه‌های دیگری مشغول به کار شوند و محیط پرخطر و پر استرس و خسته‌کننده بیمارستان را ترک کنند. در حال حاضر شاهدیم که خیلی از پرستاران در مشاغل دیگری مثل معلمی با وجود حقوق و مزایای کم آن ورود می‌کنند اما در بیمارستان فعالیت ندارند. پرستاری جزء کارهای سنگین، سخت، زیان‌آور و پر خطر بوده و هست و وزارت بهداشت و دولت طی سالیان متمادی اصلا به وضعیت پرستاران رسیدگی نمی‌کند. این در حالی است که حتی در طرح تحول نظام سلامت نیز پرستاران دیده نشده‌اند.

در کنار این موضوع اختلاف پرداخت‌ها در بخش دولتی در نظام سلامت زیاد است، و این موضوع برای جامعه پرستاری آزار‌دهنده است. مردم همه کم و کسری‌های بیمارستان را از چشم پرستاران می‌بینند اما در این میان وزارت بهداشت تمام مطالبات این قشر را نادیده می‌گیرد و به جای بالا بردن سطح خدمات پرستاری در بیمارستان‌ها از دانشجویان در این باره استفاده می‌شود. این در حالی است که این موضع نه وظیفه دانشجو است و نه در شان مردم که خدمات را به این شکل دریافت کنند. به همین دلیل است که مثلا وقتی به یک بیمارستان دولتی مراجعه می‌کنید می‌بینید که در یک بخش 28 تخته، یک پرستار همراه با یک دانشجوی پرستاری خدمات ارائه می‌کنند. دانشجوی پرستاری که تنها 5 ترم خوانده است از نظر قانونی نمی‌توانند خدمات ارائه کنند. 

تعداد نیروی پرستار کم است و کسانی هم که هستند تمایلی به ماندن در این سیستم ندارند. فشار کار مداوم پرستاران در بیمارستانها، افزایش ساعت کار پرستاران، باعث بالا رفتن خطای ناشی از کار سنگین می‌شود و در نتیجه، این بیماران هستند که در وهله اول آسیب می‌بینند. 

این موضوع سبب می‌شود تا بی‌احترامی و برخورد ناشایست با پرستاران بالا برود و از سوی دیگر تحمیل اضافه کار اجباری و کم کردن طرح کارانه، طاقت پرستاران را برای ماندن در بیمارستان‌ها کم کند.
حال وزیر بهداشت با طرح این مساله باز هم اذهان پرستاران را تیره‌و تار‌تر کرد. تا قبل از صحبت‌های وزیر بهداشت در خوابگاه دانشجویی امام علی(ع) می‌اندیشیم که وزیر با چنین برخوردهایی مخالف است. شاید اگر مسئولان بهداشتی کشور نگاهی به آمار علت ترک شغل، مهاجرت‌ها، تغییر شغل و خانه‌نشینی پرستاران کنند، متوجه شوند اعتراض پرستاران بی‌راه نیست. وزیر بهداشت باید در مواجهه با مسائل و مشکلات جامعه پرستاری کشور، بازنگری داشته باشد، چراکه این افراد بخش عمده‌ای از خدمات سلامت در کشور را ارائه می‌دهند. 

باید به جای برخوردهای ناشایست با پرستاران، به دنبال راه چاره‌ای برای حل مشکلات پرستاران بود زیرا ایجاد فشار نتیجه خوبی نخواهد داشت.

نظر ها
افزودن جدید
نوشتن نظر
نام:
ایمیل:
 
عنوان:
 
کد آنتی اسپم نمایش داده شده در عکس را وارد کنید.
 
  • آخرین خبرها
  • پربیننده‌ها
صندلی جاکفشی ایکیا ایران
0.3061